Pieter Boersma (Amsterdam, 1945) is niet alleen een veelzijdig en geëngageerde fotograaf, maar heeft als voorzitter van de beroepsvereniging GKf en als medeoprichter van het Nederlands Fotoarchief, ook op bestuurlijk gebied veel betekend voor de Nederlandse fotografie.

Vanaf het begin van zijn carrière legde Boersma met zijn camera onderwerpen vast die hij vele jaren zou blijven volgen. In de jaren zestig werden zijn jazz-foto’s geplaatst in Vrij Nederland en in het tijdschrift Jazz Wereld. Daarnaast was Boersma actief in de wereld van de beeldende kunst: hij maakte portretten van kunstenaars en fotografeerde in het alternatieve theatercircuit. Voor al in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw hield hij zich bezig met de sociale kant van de gebouwde omgeving: acties en ontruimingen, de dagelijkse gebeurtenissen in het Amsterdamse activisme. Maar ook toonde hij de troosteloze nieuwbouwwijken uit die tijd. Vanaf 1987 fotografeerde Boersma voor de Anti Apartheids Beweging Nederland en voor de Association of European Parlementarians for Africa in zuidelijk Afrika. Zijn geheel eigen stijl vat hijzelf samen in de woorden ‘Als iets rottig is, moet het er ook rottig uitzien.’

De expositie van Pieter Boersma was in september 2010.